Konjugation von nottun

Alle Zeitformen und Modi des deutschen Verbs.

nottun
Hilfsverb: haben
unregelmäßig
Konjugation des Verbs nottun in allen Zeitformen: Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt, Futur I und II, Konjunktiv I und II sowie Imperativ. Das Perfekt wird mit haben gebildet, das Partizip II lautet notgetan.

Indikativ

Präsens

er/sie/es tut not

Präteritum

er/sie/es tat not

Perfekt

er/sie/es hat notgetan

Plusquamperfekt

er/sie/es hatte notgetan

Futur I

er/sie/es wird nottun

Futur II

er/sie/es wird notgetan haben

Konjunktiv I

Präsens

er/sie/es tue not

Perfekt

er/sie/es habe notgetan

Futur I

er/sie/es werde nottun

Futur II

er/sie/es werde notgetan haben

Konjunktiv II

Präteritum

er/sie/es täte not

Plusquamperfekt

er/sie/es hätte notgetan

Futur I

er/sie/es würde nottun

Futur II

er/sie/es würde notgetan haben

Infinitiv und Partizip

Infinitiv Präsens

nottun

Infinitiv Perfekt

notgetan haben

zu-Infinitiv

notzutun

Partizip I

nottuend

Partizip II

notgetan

Konjugationen: Wiktionary (via kaikki.org), bearbeitet, Lizenz CC BY-SA 4.0.